nepali solo dance Renu Thapa

hi

purbeli lokgeet

hi

Bodybuilder Tamer El Shahat poses biceps

hi

the ultrasound.

hi

Pani mitho - Nepali song by Sanjeevni

hi

15/12/08 Dolph Ziggler vs. Charlie Haas (Santa Claas)

hello

मुटु भरी पिंडा बोकी हाँस्नुपर्ने कस्तो जिवनविछोडको घाउ बोकी बाँच्नु पर्ने कस्तो जिवन ।टाढा भई बाँच्नु पर्दा छाती पोली रहन्छयो धड्कनले हरेक पलमा तिमी खोजी रहन्छ । साना साना लाला बाला तिमीलाई छोडी हिडेंविदाईको हात हल्लाउदै आँशु पुछ्दै हिडे ।भन्दै थियौ नजानुहास् मेरो प्राण प्याराहजुर विना मेरो यहाँ छैन कोहि सहारा । विवश थिएँ छोडि हिडें मनमा गाँठो वाँधीनचलेका होईनन् मेरो मनमा चैते आँधी ।अति चर्को पिंडाहरुले पोल्छ मेरो छातीकहिले झस्की सपनीमा उठ्छु मध्य राती । एक एक तिम्रा शब्दहरु याद आई दिन्छन्थाहै नपाई आँखाहरु त्यसै रसाइ दिन्छन् ।साथ थियौं हामी सधैं अति खुशी थिएँतिमीबाट टाढा भई मरे तुल्य भएँ । जिउनै पर्ने यो जिन्दगी पर्ख मेरी प्रियाआउँदै छु म चाँडै फर्की नमाने है पिर ।म पनि त तिमी विना हाँसेको कहाँ छु रयस्तै रहेछ यो जिन्दगी बस मन थामेर । अनिल…..
डर लाग्छ
फुल भए तिम्रो मनको वगैंचामा फुलीदिन्थें,मुस्कान भई तिम्रो ओठमा सधैं भरी मुस्काई दिन्थें ।वर्षा यामको कालो बादल आकासमा उडे सरी,तिम्रो जिवन शुवाशले भरी दिन्थें सधैं भरी । काडाँ समान भयो जिवन तिमीलाई विज्ने डरलाग्छ,मुटु भरी पिंडा थपी रुवाउछ भन्ने डर लाग्छ ।एक्लै सायद खुशी थियो हिजो सम्म तिम्रो जिवन,कतै पिंडा थपि दिन्न - भन्ने मलाई डर लाग्छ । खुशी दिन सकीन त पिंडा नदिउँ भनी सोच्छु,तिमीबाट कतै टाढा हराइ जाउँ भनी सोच्छु ।याद आउँछौ सधैं तिमी तडि्परहन्छ मेरो यो मन,मुटु भरी पिंडा बोकी बाँच्नु पर्ने कस्तो जिवन ।अनिल….
सकीन भुल्न

तिम्रो यादले तड्पाई रहेछ कीन कीन आज, नरमाईलो पिंडा हुन्छ यो हृदय माझ । सक्दीन म भुल्न तिमीलाई छोडि नजाउन, जीन्दगी यो तिम्रै भयो भुलि नजाउन । आँशु पिएँ तड्पि तड्पि तिम्रै याद सम्हाली, हरेक क्षण याद आउँछौ तिमी मात्र खाली । कसरी म भुलौं तिमीलाई छाएउ मुटु भरी, पागल भई तिमीलाई खोज्छु मैले घरी घरी । अनिल…..

कसरी भुलौं

वीष देउ पिई दिन्छु तिम्रो प्रेमले भरीएको,मृत्यु पनि स्वीकार्य छ तिम्रो मायाँले सझीएको ।मायाँ गरें तिमीलाई तन मन सबै दिएर,सक्दीन म जीउन अब तिम्रो यादमा तड्पीएर । कसरी भुलौं तिमीलाई म हर धड्कनमा प्रवाहित छौ,कसरी भुलौं तिमीलाई म मन मष्तिष्कमा छाएकी छौ ।रौं रौं मा तिमी समाहित छौ अन्तर हृदयमा लीन छौ,मुटुका हरेक कणमा तिमी अनी रगत सँगै प्रवाहित छौ । वयान गर्दीन तिम्रो रुपको हृदय कोमल पाएँ तिम्रो,विगतमा फर्कीन चाहन्न म वर्तमान कुशल पाएँ तिम्रो ।मुटु त सबैको उस्तै हुन्छ धड्कन्छ सायद तिम्रो पनि,आँखा त पढ्न सक्दीन म भन्छ यो हृदय तिम्रै हुँ भनि ।अनिल……
समर्पित…
यो जिन्दगी तिमीमा समर्पित गरी सकें,सक्दीन फर्की फेरी अर्को बाटो जानलाई ।तिमीलाई मेरो जिन्दगी मानी सकें,चाहे लत्याउ चाहे सम्हाल तिमी मलाई । तिम्रो आँचलको सायमा बाँच्न चाहन्छु म,तिम्रा मायाँलु औंलाहरुका स्पर्शमा रमाई ।तिमीसँग हर कदम साथ चल्न चाहन्छु म,तिनै तिम्रा कोमल मायाँलु औंलाहरु समाई । यो दिलको हर कुनामा र्छाई सकेछौ अब त,तिमी वीनाको जिन्दगी सोच्न समेत सक्दीन ।तिमी त मेरो संसार भई सकेछौ अब त,सायद तिमी विना अब म बाच्न नै सक्दीन ।अनिल…..
तिमी वीना

निष्ठूरीले छोडि गईन मुटु चिरा पारी,अँधेरो नै मात्र देख्छु सँधै वरीपरी ।ओठहरु सुकी सके धड्कन रोकीन्छ की,बाँच्ने रहर छँदाछँदै जिवन रोकिन्छ की । शरीरको सारा रगत सुके जस्तो लाग्छ,पल पल मेरो सास पनि रोकिए जस्तो लाग्छ ।दोष तिमीलाई केहि छैन मर्ख आफैं थिएँ,समुद्रको गहिर्राईबाट मोति टिप्ने भएँ । तिम्ले पनि डुब्न दिएउ निकै गहिर्राई सम्म,गहिर्राईमा पुर्‍याई छोडेउ कस्तो तिम्रो मन ।नत सक्छु तैरीन नै नत सक्छु डुब्न,तिमीबाट टाढा भई सक्दीन म बाँच्न । सक्छौ भने देउ साथ हाँसी खुसी जीउँला,होईन भने देउ विष तिम्रै सामु पिउँला ।तिमी वीना यो जिवन सम्भव छैन जिउँन,सक्दीन म आँशु पिउँदै सँधैं भरी जिउँन ।अनिल……

पिंडा

संसारका सारा खुशी दिन्छु भन्दीन म,तिमी विना एक्लो जिवन जिउँछु भन्दीन ममुटु भरी तिमी नै छौ धड्कन भरी तिमी,एक्लो मलाई छाड्ने छैनौ वचन देउ तिमी लाग्छ अब तिमी विना जीउन मुस्कील हुन्छ,टाढा हुने कल्पना नै गर्न मुस्कील हुन्छकिन यती धेरै छायौ मुटु भरी मेरो,तिमी नै पो हौ की अब सारा संसार मेरो विन्ती गर्छु अब मलाई एक्लो नछोड है,रुदै बाँच्ने विवशतामा पारी नछोड हैपिर लाग्छ छोडि मलाई कतै जान्छौ भन्ने,एक्लै तड्पी जीउँन विवश पारी जान्छौ भन्नेअनिल…..

मनका कूरा

आफ्ना मनका कूरा सबै लुकाई रुन्छु नभन्दीनु,तिमीबाट टाढा भई जिउछु भनि नभन्दीनु हज्जारौंमा शुख्ख हुन्न खुशी दिने एउटै हुन्छ,हज्जारोंको जमात विच हराउन नभन्दीनु
मनमा राखी पुजे पछि टाढा हुने कुरै छैन,हृदयमा तिम्रो लागी ठाउँ छैन नभन्दीनुघृणा गरी हृदयमा मलाई ठाउँ नदिए पनि,कठोर भई पाउमा समेत ठाउँ दिन्न नभन्दीनुअनिल…….
माफी नै एक यस्तो गम हो, जसले तोडीएको सम्बन्धलाई जोड्न सक्छ "Forgiveness is the glue that can fix the broken relationship"

hi

तिम्रा मनका कुरा

तिम्रा मनका कुरा सबै सुन्छु भनि नभन्दिनु,
तिमीलाई नपाएमा रुन्छु भनि नभन्दिनु ।
मसँग त दुःख छ सुख दिने हज्जारौं छन् ,
हज्जारौंमा तिमीलाई नै चुन्छु भनि नभन्दिनु ।

मनमा राखी पुजे पछि टाढा हुनु पर्छ भने,
म त तिम्रै हृदयमा हुन्छु भनी नभन्दिनु ।
समयले अन्तै कतै लग्यो भने त्यतीबेला,
रुवाउन मेरा पाउ छुन्छु भनी नभन्दिनु ।
निना क्षेत्री (आचार्य).....

रगतको साइनो चुडिएको पल

मीत्र नसोध मलाई कस्तो छ भनेर
म सींगो आशुको अहालमा डुबी रहेछु ।
होसमा रोए या म बेहोसीमा नै रोए
एउटै मुटुको रगतको साइनो चुडिदा
थाहा छैन मलाइ म कहा कसरी रोए
मेरो सानो बहिनी गंगाले छोडे देखि
म हरेक पलमा उनैकोआशुको साउनमा हराए ।

मीत्र नसोध मलाई कस्तो छ भनेर
म सींगो आशुको अहालमा डुबी रहेछु ।
सोधेको उनले तिहारमा आउनु न दादा
कति रमाइलो हुन्छ हामी सबै साथमा हुँदा
कसरी भुलु यो उनको यो अभिलाशा
हरेक बतासको सुस्केराहरुमा आज
स्व. गंगा वहिनीको बिन्ति सुनीरहेछु ।

मीत्र नसोध मलाई कस्तो छ भनेर
म सींगो आशुको अहालमा डुबी रहेछु ।
चन्द्र पुन...

आफैंलाई भार भयो

दुइ दिनको जिन्दगानी आफैंलाई भार भयो,
मेरो दिलको सुन्दर फुल उनको लागी झार भयो ।

अधुरै भो उनलाई मनमा सजाउने धोको मेरो,
मिठो सपना साँचेको थें आज सारा बेकार भयो ।
जसलाई यति मायाँ गरें उनै पर्राई बने पछि,
यहि एउटा चुरोट मात्र मेरो लागी आधार भयो ।
दुइ दिनको जिन्दगानी आफैंलाई भार भयो,
मेरो दिलको सुन्दर फुल उनको लागी झार भयो ।

दिलको मेरो सारंगीमा श्रृंगार रसको अलाप गाउँथें,
करुण रसमा बद्ल्यो जीवन चुँडिएको तार भयो ।
सँधै भरी खेल्ने गर्थें मैले मात्र जित्ने खेल,
जीनदगीमा पहिलो पटक आज मेरो हार भयो ।
दुइ दिनको जिन्दगानी आफैंलाई भार भयो,
मेरो दिलको सुन्दर फुल उनको लागी झार भयो ।

सँधै भरी आशा गर्थें सकारात्मक प्रतिकृया,
उनको मन अम्ल रैछ मेरो मायाँ क्षार भयो ।
रेटिनु त रैछ आखिर चोट खोज्न पुगें आफै,
अचानो भो दिल मेरो उनको मुहार धार भयो ।
दुइ दिनको जिन्दगानी आफैंलाई भार भयो,
मेरो दिलको सुन्दर फुल उनको लागी झार भयो ।
टिकाराम गौतम "उत्सुक"

babasubbarajeshmaden

we are all family

I Love You
When April bends above meAnd finds me fast asleepDust need not keep the secretA live heart died to keep.
When April tells the thrushes,The meadow-larks will know,And pipe the three words lightlyTo all the winds that blow.
Above his roof the swallows,In notes like far-blown rain,Will tell the little sparrowBeside his window-pane.
O sparrow, little sparrow,When I am fast asleep,Then tell my love the secretThat I have died to keep.

babasubbarajeshmaden

Shall we, too, rise forgetful from our sleep,And shall my soul that lies within your handRemember nothing, as the blowing sandForgets the palm where long blue shadows creepWhen winds along the darkened desert sweep?
Or would it still remember, tho' it spannedA thousand heavens, while the planets fannedThe vacant ether with their voices deep?Soul of my soul, no word shall be forgot,Nor yet alone, beloved, shall we see
The desolation of extinguished suns,Nor fear the void wherethro' our planet runs,For still together shall we go and notFare forth alone to front eternity.

Today's
Love Poem
Today's Poem
Perhaps, long hence, when I have pass'd away,Some other's feature, accent, thought like mine,Will carry you back to what I used to say,And bring some memory of your love's decline.Then you may pause awhile and think, 'Poor jade!'And yield a sigh to me--as ample due,Not as the tittle of a debt unpaidTo one who could resign her all to you--
And thus reflecting, you will never seeThat your thin thought, in two small words convey'd,Was no such fleeting phantom-thought to me,But the Whole Life wherin my part was play'd;And you amid its fitful masqueradeA Thought--as I in yours but seem to be.

Today's
Love Poem
Today's Poem
O What a plague is love!...How shall I bear it?She will inconstant prove,...I greatly fear it.She so torments my mind...That my strength faileth,And wavers with the wind...As a ship saileth.Please her the best I may,She loves still to gainsay;Alack and well-a-day!...Phillada flouts me.
At the fair yesterday...She did pass by me;She look'd another way...And would not spy me:I woo'd her for to dine,...But could not get her;Will had her to the wine--...He might entreat her.With Daniel she did dance,On me she look'd askance;O thrice unhappy chance!...Phillada flouts me. . .
I cannot work nor sleep...At all in season:Love wounds my heart so deep...Without all reason.I 'gin to pine away...In my love's shadow,Like as a fat beast may,...Penn'd in a meadow.I shall be dead, I fear,Within this thousand year;And all for that my dear...Phillada flouts me.

babasubbarajeshmaden

The eveningcity's lights were blown offwide roads of Kathmandu shrankAnd trees, once proud, tall and erectcrumbled to the groundtrampling the criteria of conservationconcrete buildings cropped upand historic tower of Dharaharawore a crest-fallen look
In the dark of that duskrivers Bagmati and Bishnumati stopped and frozeand over shrines and stupashovered curls of hashish smokeIn haste, deities fled to Muglan in exilewings of the white bird fluttered in the blue skyas the plump priests chated mantrasto bless the barrel of the smouldering gun
In the lightless gloom of murky duskpeace rallyists broke from their processionand picked up blazing khukurisand bood-drenched long knivesto race amuck in the sullen square of Ratnapark
The evening city'slights were blown off, they murderedsupremacy of ultimate truthcarrying their smarting snoutssoaked in blood, the wolves stalkedcorridors of Singh Durbarwhere legislators were debatinglusty figures of Miss Nepal Malvica SubbaThe click of clock stood stilland Swayambhunath closed its lotus eyesFrom the tall pine treeswelcoming the interval in this national dramabats fluttered their filthy wings
In the lightless gloom of a murky duskI too strangled soul of my soul